• रामप्रसाद खनाल

मदनकृष्ण श्रेष्ठ र हरिवंश आचार्य अर्थात् ‘मह’ जोडी केवल दुई कलाकारको नाम होइन, नेपाली कला, संस्कृति, हास्यव्यङ्ग्य, गीतसङ्गीत, नाट्यकला, चलचित्र, सामाजिक चेतना र राष्ट्रिय एकताको एउटा गौरवशाली इतिहास हो। यी दुई महान् कलाकारले नेपाल र नेपाली जनतालाई लगाएको गुन कहिल्यै तिरेर सकिँदैन। हँसाउँदै सिकाउने, मनोरञ्जनसँगै चेतना जगाउने, कलामार्फत समाजलाई जोड्ने र जीवनभरको मित्रता तथा सहकार्यलाई जीवन्त राख्ने ‘मह’ जोडी नेपाली समाजका लागि एउटा खुला विश्वविद्यालय हो।

नेपाली कला र मनोरञ्जनको इतिहास पल्टाउँदा केही नाम यस्ता भेटिन्छन्, जसले आफ्नो प्रतिभाले मात्र होइन, आफ्नो आचरण, समर्पण, निरन्तरता र समाजप्रतिको जिम्मेवारीले पनि युग निर्माण गरेका हुन्छन्। आदरणीय वरिष्ठ कलाकारद्वय मदनकृष्ण श्रेष्ठ र हरिवंश आचार्य त्यस्तै दुर्लभ व्यक्तित्व हुन्।

मदनकृष्ण श्रेष्ठको नामको पहिलो अक्षर ‘म’ र हरिवंश आचार्यको नामको पहिलो अक्षर ‘ह’ मिलेर बनेको ‘मह’ शब्द आफैँमा अर्थपूर्ण छ। नेपाली भाषामा ‘मह’ भन्नाले मिठास दिने प्राकृतिक उपहारलाई बुझिन्छ। संयोग पनि कति सुन्दर ! यी दुई कलाकारले आफ्नो कलामार्फत नेपाली जनतालाई दशकौँदेखि मिठास, आनन्द, हाँसो, प्रेरणा र चेतना बाँडिरहेका छन्।

उनीहरूको सम्बन्ध केवल व्यावसायिक कलाकारितामा सीमित छैन। त्यो सम्बन्ध गहिरो मित्रता, पारस्परिक विश्वास, सम्मान, त्याग, सहअस्तित्व र एकअर्काको सफलतामा रमाउन सक्ने उदार मनको प्रतिविम्ब हो।

गाईजात्राको मञ्चबाट सुरु भएको ऐतिहासिक सहयात्रा

नेपाली हास्यव्यङ्ग्यको विकासमा गाईजात्राको परम्पराले अत्यन्त महत्त्वपूर्ण स्थान ओगटेको छ। यही परम्परामा आफ्नो छुट्टै पहिचान बनाउँदै आएका मदनकृष्ण श्रेष्ठ र हरिवंश आचार्यको सहकार्यले नेपाली हास्यव्यङ्ग्यलाई नयाँ उचाइ प्रदान गर्‍यो।

विसं २०३० को दशकको उत्तरार्धतिर उनीहरूको कलात्मक सहयात्राले आकार लिन थालेको थियो। गाईजात्राका प्रस्तुतिहरू हुँदै विकसित यो सम्बन्धले पछि नेपाली टेलिभिजन, चलचित्र, प्रहसन र सामाजिक सन्देशमूलक कार्यक्रमहरूमा ऐतिहासिक सफलता प्राप्त गर्‍यो।

उनीहरूको आरम्भिक सहकार्यसँग राष्ट्रिय वाणिज्य बैंकको रजतजयन्तीका अवसरमा प्रस्तुत ‘बैंकेश्वर’ प्रहसनको प्रसङ्ग पनि जोडिएको छ।

त्यो समय नेपाली समाजमा मनोरञ्जनका माध्यम सीमित थिए। रेडियो, नाटक, गाईजात्रा र सांस्कृतिक कार्यक्रमहरूको विशेष महत्त्व थियो। त्यही समयमा ‘मह’ जोडीले नेपाली समाजको वास्तविक जीवनलाई कलाको विषय बनायो।

उनीहरूले सामान्य मानिसका दुःखसुख, पारिवारिक सम्बन्ध, सामाजिक विसङ्गति, प्रशासनिक जटिलता, गरिबी, अशिक्षा, अन्धविश्वास, भ्रष्टाचार, राजनीतिक व्यवहार र दैनिक जीवनका अनेकौँ पक्षलाई हास्यव्यङ्ग्यमा रूपान्तरण गरे।

तर उनीहरूको हास्यव्यङ्ग्यको विशेषता केवल हँसाउनु थिएन। उनीहरूको प्रस्तुतिमा समाजलाई राम्रो बनाउने उद्देश्य हुन्थ्यो। उनीहरूको प्रहसन हेर्दा मानिसहरू पेट मिचीमिची हाँस्थे, तर कार्यक्रम सकिएपछि केही सोच्न पनि बाध्य हुन्थे।

यही नै ‘मह’ जोडीको महानता हो। उनीहरूले हाँसोलाई मनोरञ्जन मात्र बनाएनन्, समाज परिवर्तनको प्रभावकारी माध्यम पनि बनाए।

प्रहसनदेखि टेलिशृङ्खलासम्म : नेपाली जनजीवनको जीवन्त चित्रण

मह जोडीको योगदानको चर्चा गर्दा उनीहरूले निर्माण गरेका प्रहसन, टेलिचलचित्र र टेलिशृङ्खलाहरूलाई सम्झनैपर्छ।

‘१५ गते’, ‘लालपुर्जा’, ‘भकुण्डे भूत’, ‘दशैँ’, ‘५०/५०’, ‘मदनबहादुर हरिबहादुर’, ‘दशैँको छ्याङ्ग्रा’ र अन्य अनेकौँ प्रस्तुतिहरू नेपाली दर्शकको स्मृतिमा आज पनि उत्तिकै जीवन्त छन्।

यी प्रस्तुतिहरूले नेपाली समाजका विभिन्न चरित्र, प्रवृत्ति र परिस्थितिलाई अत्यन्त स्वाभाविक रूपमा प्रस्तुत गरे।

‘मदनबहादुर हरिबहादुर’ जस्ता शृङ्खलामा दुई कलाकारको चरित्र निर्माण, अभिनय, संवाद, समयअनुसारको व्यङ्ग्य, मानवीय संवेदना र सामाजिक सन्देशको अद्भुत संयोजन देख्न सकिन्छ।

कुनै पात्रले हँसाउँछ, कुनै पात्रले रुवाउँछ, कुनै पात्रले सोच्न बाध्य बनाउँछ। यही बहुआयामिक विशेषताले उनीहरूको कलाकारितालाई सामान्य मनोरञ्जनभन्दा धेरै माथि पुर्‍याएको छ।

नेपाली टेलिभिजनको विकासक्रममा ‘मह’ जोडीको स्थान यसकारण पनि विशेष छ कि उनीहरूले कलालाई दर्शकको दैनिक जीवनसँग जोडिदिए।

बाबुआमादेखि छोराछोरीसम्म, गाउँदेखि सहरसम्म, शिक्षितदेखि सामान्य जनजीवनसम्म, सबैले उनीहरूको कला बुझ्न र त्यसबाट आनन्द लिन सके।

उनीहरूको हास्यव्यङ्ग्यमा नेपाली माटोको गन्ध छ, नेपाली समाजको वास्तविकता छ, नेपाली भाषाको मिठास छ र नेपाली जीवनको आत्मा छ।

गीतसङ्गीतमा पनि उत्तिकै अनुपम योगदान

‘मह’ जोडीको प्रतिभा हास्यव्यङ्ग्य र अभिनयमा मात्र सीमित छैन। गीतसङ्गीतका क्षेत्रमा पनि उनीहरूको योगदान अत्यन्त महत्त्वपूर्ण छ।

मदनकृष्ण श्रेष्ठ आफैँमा सुमधुर स्वरका धनी, गीतकार, सङ्गीतकर्मी र संवेदनशील कलाकार हुन्। हरिवंश आचार्य पनि गायन, गीतरचना र सङ्गीतमय प्रस्तुतिमार्फत समाजका विभिन्न पक्षलाई प्रभावकारी रूपमा उजागर गर्ने बहुमुखी प्रतिभाका धनी हुन्।

‘बल्ल पर्‍यो निरमाया माकुरी जालैमा’ जस्ता लोकप्रिय गीतमा उनीहरूको संयुक्त सिर्जनात्मक क्षमताको सुन्दर उदाहरण पाइन्छ। त्यसैगरी नेपालभाषाको ‘हरि माया’ जस्ता प्रस्तुतिहरूले उनीहरूको भाषिक र सांस्कृतिक विविधताप्रतिको प्रेमलाई झल्काउँछन्।

‘मह’ जोडीले गीतलाई केवल मनोरञ्जनका रूपमा लिएन। उनीहरूले गीतमार्फत समाजका विषय उठाए, सांस्कृतिक विविधतालाई सम्मान गरे, लोकभावनालाई जीवन्त बनाए र हास्यव्यङ्ग्यलाई सङ्गीतसँग जोडे।

मदनकृष्ण श्रेष्ठका गीतमा पाइने भावुकता, आत्मीयता र जीवनदर्शन तथा हरिवंश आचार्यका गीतमा भेटिने सरलता, विनोदप्रियता र सामाजिक सन्देशले नेपाली सङ्गीतलाई समृद्ध बनाएका छन्।

कलाकारले अभिनयसँगै गाउन सक्ने, लेख्न सक्ने, सङ्गीत बुझ्न सक्ने र समाजको मनोविज्ञानलाई आत्मसात् गर्न सक्ने हो भने उसको सिर्जना कति प्रभावकारी हुन्छ भन्ने उदाहरण पनि ‘मह’ जोडी नै हो।

नेपाली चलचित्रमा हाँसो, संवेदना र मानवीयताको सुन्दर संयोजन

नेपाली चलचित्र इतिहासमा पनि ‘मह’ जोडीको उपस्थिति विशेष छ।

‘लोभीपापी’, ‘जे भो राम्रै भो’, ‘शत्रु गते’, ‘दाल भात तरकारी’, ‘महापुरुष’ लगायतका चलचित्रसँग जोडिएको उनीहरूको योगदानले नेपाली चलचित्र क्षेत्रमा अलग्गै पहिचान निर्माण गरेको छ।

हरिवंश आचार्यको ‘बलिदान’ चलचित्रको अभिनय नेपाली चलचित्र इतिहासमा स्मरणीय छ। ‘शत्रु गते’ जस्ता चलचित्रमा उनको लेखन तथा अभिनयको योगदान पनि उल्लेखनीय छ। त्यस्तै मदनकृष्ण श्रेष्ठको अभिनयले अनेकौँ चलचित्र र सिर्जनालाई मानवीय गहिराइ प्रदान गरेको छ।

विशेषगरी ‘महापुरुष’ जस्तो चलचित्रले वृद्धावस्था, पारिवारिक सम्बन्ध, मानवीय भावना र व्यक्तिगत जीवनको सम्मानलाई दर्शकसमक्ष प्रस्तुत गरेको छ।

नेपाली चलचित्रमा हास्यव्यङ्ग्यलाई केवल हाँसोको माध्यमबाट हेर्ने परम्परालाई फराकिलो बनाउँदै गम्भीर सामाजिक विषयलाई पनि मनोरञ्जनमार्फत प्रस्तुत गर्न सकिन्छ भन्ने विश्वास बढाउन उनीहरूको महत्त्वपूर्ण योगदान छ।

उनीहरूले नेपाली चलचित्रलाई एउटा महत्त्वपूर्ण सन्देश दिएका छन्।

राम्रो कलाकार हुन दर्शकलाई हँसाउन मात्र पर्याप्त हुँदैन, दर्शकको मन छुन र समाजलाई केही दिन पनि सक्नुपर्छ।

नेपालदेखि संसारभर : जहाँ नेपाली, त्यहाँ ‘मह’ को माया

नेपालभित्र मात्र होइन, संसारका विभिन्न देशमा बसोबास गर्ने नेपाली समुदायका लागि पनि ‘मह’ जोडी गौरव, अपनत्व र भावनात्मक सम्बन्धको प्रतीक हो।

अमेरिका, बेलायत, खाडी मुलुकलगायत विभिन्न देशका नेपाली समुदायबीच उनीहरूको कला र व्यक्तित्वले विशेष सम्मान पाएको छ।

सन् २०१५ मा कतारको दोहामा आयोजित चलचित्र पुरस्कार समारोहमा उनीहरू सम्मानित भएका थिए। बेलायतमा समेत उनीहरूको प्रस्तुतिका कार्यक्रम आयोजना भएका छन्। यस्ता अन्तर्राष्ट्रिय कार्यक्रमहरूले विदेशमा बस्ने नेपालीलाई आफ्नै भाषा, संस्कृति र समाजसँग जोड्न महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेका छन्।

विदेशमा बसेको नेपालीका लागि आफ्नै भाषामा ‘मह’ जोडीको प्रस्तुति हेर्न पाउनु केवल मनोरञ्जनको विषय होइन। त्यो त नेपाल सम्झिने, आफ्नो बाल्यकाल सम्झिने, आफ्नो गाउँघर सम्झिने र आफ्नै संस्कृतिसँग पुनर्मिलन गर्ने अवसर पनि हो।

‘मह’ जोडीले नेपाली भाषा र कलालाई सीमापार पुर्‍याएको छ। उनीहरूको कलाकारिताले देशभित्र र बाहिर रहेका नेपालीबीच भावनात्मक एकताको पुल निर्माण गरेको छ।

यस अर्थमा उनीहरू नेपाली कला र संस्कृतिका अत्यन्त प्रभावशाली सद्भावना दूत पनि हुन्।

 

सामाजिक चेतना, मानवता र राष्ट्रप्रतिको जिम्मेवारी

कलाकारको वास्तविक उचाइ उसको लोकप्रियताले मात्र निर्धारण गर्दैन। समाजप्रतिको जिम्मेवारी, मानवीय संवेदना र सार्वजनिक हितका कार्यले पनि निर्धारण गर्छ।

‘मह’ जोडीको लोकप्रियता र सम्मानको एउटा महत्त्वपूर्ण आधार यही सामाजिक जिम्मेवारी हो।

उनीहरूले विभिन्न समयमा जनचेतना अभिवृद्धि, शिक्षा, स्वास्थ्य, सामाजिक सद्भाव, नागरिक जिम्मेवारी र लोकतान्त्रिक चेतनासँग सम्बन्धित विषयहरूलाई आफ्नो कला तथा सार्वजनिक जीवनमा स्थान दिएका छन्।

नेपालका लोकतान्त्रिक आन्दोलनका समयमा पनि उनीहरूको सार्वजनिक सहभागिता उल्लेखनीय रह्यो। यसले कलाकारले आफ्नो सिर्जनात्मक पहिचान जोगाउँदै सामाजिक जिम्मेवारीसमेत निर्वाह गर्न सक्छ भन्ने उदाहरण प्रस्तुत गरेको छ।

उनीहरूको कला समाजलाई विभाजन गर्ने होइन, जोड्ने प्रकृतिको छ। उनीहरूको प्रस्तुतिले मानवता, सहिष्णुता, सदाचार, जिम्मेवारी र सकारात्मक परिवर्तनको महत्त्व सम्झाउँछ।

उनीहरूको सामाजिक योगदानको मूल्याङ्कन केवल कार्यक्रमको सङ्ख्या वा लोकप्रियताको मापनबाट सम्भव छैन।

एउटा राम्रो प्रहसनले मानिसको सोच परिवर्तन गर्न सक्छ। एउटा राम्रो गीतले मानिसमा आशा जगाउन सक्छ। एउटा प्रभावकारी चरित्रले समाजलाई आफ्नो कमजोरी पहिचान गराउन सक्छ। एउटा उदाहरणीय व्यक्तित्वले हजारौँ मानिसलाई सही बाटोतर्फ प्रेरित गर्न सक्छ।

‘मह’ जोडीले यी सबै क्षेत्रमा आफ्नो अमिट छाप छोडेको छ।

जीवनभरको मित्रता : मह जोडीबाट सिक्नुपर्ने सबैभन्दा ठूलो पाठ

‘मह’ जोडीको सबैभन्दा महान् विशेषता उनीहरूको कलाकारिता जति नै उनीहरूको दीर्घकालीन मित्रता र सहकार्य पनि हो।

संसारमा धेरै प्रतिभाशाली कलाकार छन्। धेरै सफल जोडी पनि छन्। तर दशकौँसम्म एकअर्काप्रति विश्वास, सम्मान, आत्मीयता र सहकार्य कायम राखेर एउटै परिचयलाई राष्ट्रिय सम्पत्तिका रूपमा स्थापित गर्नु आफैँमा असाधारण उपलब्धि हो।

मदनकृष्ण श्रेष्ठ र हरिवंश आचार्यको सम्बन्धमा एउटा सुन्दर विशेषता देखिन्छ। एक जनाको सम्मान हुँदा अर्को खुसी हुन्छ। एक जनाको उपलब्धि अर्कोको गर्व बन्छ। उनीहरूको संयुक्त पहिचानले व्यक्तिगत प्रतिभालाई घटाएको छैन, बरु दुवैको व्यक्तित्वलाई अझ उचो बनाएको छ।

मदनकृष्ण श्रेष्ठको आत्मकथा ‘महको म’ सार्वजनिक हुँदा हरिवंश आचार्यले पुस्तक विमोचन गर्नु यही आत्मीयताको एउटा सुन्दर उदाहरण थियो।

जीवनका सुखदुःख, व्यक्तिगत चुनौती, उमेरका विभिन्न चरण र परिवर्तनशील परिस्थितिमा पनि उनीहरूको आत्मीय सम्बन्ध नेपाली समाजका लागि प्रेरणादायी छ।

हामीले यहाँ एउटा गम्भीर कुरा बुझ्न आवश्यक छ।

एक्लै सफल हुनु एउटा उपलब्धि हो, तर अर्काको हात समातेर जीवनभर सँगै सफल भइरहनु महानता हो।

‘मह’ जोडीले नेपाली कलाकारलाई मात्र होइन, सम्पूर्ण नेपाली समाजलाई यही कुरा सिकाएको छ।

परिवारमा होस् वा समाजमा, सङ्घसंस्थामा होस् वा व्यवसायमा, राजनीतिमा होस् वा कलाकारितामा, एकता र सहकार्य बिना दीर्घकालीन सफलता सम्भव हुँदैन।

अर्काको अस्तित्व स्वीकार गर्न सक्नु, अर्काको प्रतिभाको सम्मान गर्न सक्नु, आफ्नोभन्दा सामूहिक हितलाई माथि राख्न सक्नु र विश्वासको सम्बन्धलाई निरन्तर जोगाउन सक्नु नै असल नेतृत्व र सफल सहकार्यका आधार हुन्।

‘मह’ जोडी यसका जीवन्त उदाहरण हुन्।

नयाँ पुस्ताका कलाकारले ‘मह’ बाट के सिक्ने ?

आज नेपाली कलाकारिताको क्षेत्र विस्तार भएको छ। चलचित्र, टेलिभिजन, युट्युब, सामाजिक सञ्जाल, डिजिटल प्लेटफर्म र अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चहरूले कलाकारलाई अनेकौँ अवसर दिएका छन्।

तर अवसर बढ्दैमा कलाकारिताको गुणस्तर र सामाजिक प्रभाव स्वतः बढ्ने होइन। त्यसका लागि निरन्तर अभ्यास, अनुशासन, अध्ययन, सिर्जनशीलता, विनम्रता र सामाजिक जिम्मेवारी आवश्यक हुन्छ।

नयाँ पुस्ताका कलाकारले ‘मह’ जोडीबाट सिक्नुपर्ने सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा कलाकारिता प्रतिस्पर्धा मात्र होइन, सहकार्य पनि हो भन्ने हो।

कलाकारको लोकप्रियता क्षणिक हुन सक्छ, तर असल सिर्जना र असल व्यवहारले दीर्घकालीन सम्मान कमाउँछ।

हास्यव्यङ्ग्यका नाममा हँसाउनु मात्र उद्देश्य हुनु हुँदैन। समाजलाई सकारात्मक सन्देश दिन सकियो भने कला अझ प्रभावकारी र दीर्घजीवी हुन्छ।

आफ्नो भाषा, संस्कृति, परम्परा र पहिचानप्रति गर्व गर्न सक्नुपर्छ। ‘मह’ जोडीको कलाकारिता नेपालीपनसँग गहिरो रूपमा जोडिएको छ।

प्रतिभाको सम्मान, सहकर्मीप्रतिको विश्वास र एकअर्काको प्रगतिमा खुसी हुन सक्ने संस्कार विकास गर्नुपर्छ।

हाम्रो नेपाली समाजमा ‘मह’ जोडीको अनुकरण कला क्षेत्रमा मात्र सीमित हुनु हुँदैन। राजनीति, सामाजिक सेवा, पत्रकारिता, साहित्य, सङ्गीत, व्यापार, शिक्षा तथा विभिन्न सङ्घसंस्थाका नेतृत्वकर्ताले समेत उनीहरूको एकता र सहकार्यबाट प्रेरणा लिन सक्छन्।

हामी नेपालीहरू जहाँ रहे पनि, जुन पेसा वा व्यवसायमा संलग्न भए पनि, एकअर्कालाई सम्मान गर्ने, सहयोग गर्ने र सामूहिक उपलब्धिलाई प्राथमिकता दिने संस्कार विकास गर्न सके समाज अझ समृद्ध बन्न सक्छ।

‘मह’ केवल कलाकार जोडी होइन, नेपाली समाजको अमूल्य सम्पत्ति

नेपाली कला इतिहासमा ‘मह’ जोडीको योगदान मूल्याङ्कन गर्दा केवल उनीहरूले कति प्रहसन गरे, कति चलचित्र खेले, कति गीत गाए वा कति देशमा कार्यक्रम प्रस्तुत गरे भन्ने तथ्य पर्याप्त हुँदैन।

उनीहरूले कति पुस्तालाई हँसाए, कति मानिसलाई प्रेरित गरे, कति नेपालीलाई आफ्नै भाषा र संस्कृतिप्रति गर्व गर्न सिकाए, कति विषयमा सामाजिक चेतना फैलाए र कति कलाकारलाई सिर्जनशील यात्रामा अघि बढ्न प्रेरणा दिए भन्ने पक्ष पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ।

मदनकृष्ण श्रेष्ठ र हरिवंश आचार्यले नेपाली कला जगत्लाई दिएको योगदान कुनै एउटा पुस्तामा सीमित छैन।

उनीहरूको प्रहसन हेरेर हुर्किएको पुस्ता आज अभिभावक बनिसकेको छ। आजका नयाँ पुस्ताले समेत उनीहरूका पुराना र नयाँ सिर्जनामा उत्तिकै सान्दर्भिकता भेट्न सक्छन्।

यही कुनै महान् कलाकारको वास्तविक सफलता हो।

सरकार, सांस्कृतिक संस्था, शैक्षिक प्रतिष्ठान, विश्वविद्यालय, अनुसन्धानकर्ता र भावी पुस्ताले ‘मह’ जोडीका सिर्जनालाई व्यवस्थित रूपमा अभिलेखीकरण, अध्ययन र संरक्षण गर्नुपर्ने आवश्यकता छ।

उनीहरूका प्रहसन, नाटक, गीत, चलचित्र, अन्तर्वार्ता र सामाजिक सन्देशमूलक प्रस्तुतिहरू नेपाली सांस्कृतिक इतिहासका महत्त्वपूर्ण दस्ताबेज हुन्।

यस्ता सिर्जनाले भविष्यका पुस्तालाई नेपाली समाजको इतिहास, सामाजिक परिवर्तन, भाषा, संस्कृति र सामूहिक जीवनबारे अध्ययन गर्ने अवसर दिनेछन्।

मेरा दृष्टिमा ‘मह’ जोडी नेपाली कलाका दुई उज्ज्वल नक्षत्र मात्र होइन, नेपाली समाजले गर्व गर्नुपर्ने दुई आदर्श व्यक्तित्व हुन्।

उनीहरूले नेपाल र नेपाली जनतालाई लगाएको गुन न पैसाले तिर्न सकिन्छ, न पुरस्कारले, न सम्मानपत्रले। त्यो गुन त उनीहरूको आदर्श आत्मसात् गरेर, उनीहरूका सकारात्मक सन्देशलाई व्यवहारमा उतारेर र नेपाली कला तथा संस्कृतिको सम्मान गरेर मात्र केही हदसम्म सम्झन सकिन्छ।

‘मह’ जोडीबाट सिक्न सकियो भने नेपाली कला जगत् मात्र होइन, समग्र नेपाली समुदाय नै लाभान्वित हुनेछ।

उनीहरूको जीवनले एउटा सरल तर महान् सन्देश दिन्छ।

सँगै हिँडौँ, सँगै सिर्जना गरौँ, सँगै सफल बनौँ। एकअर्कालाई सम्मान गरौँ, सहकार्य गरौँ र आफ्नो क्षमतालाई समाज तथा राष्ट्रको हितमा समर्पित गरौँ।

यही ‘मह’ जोडीको जीवनदर्शन हो। यही उनीहरूले नेपाली समाजलाई दिएको अमूल्य उपहार हो।

‘मह’ का ‘ह’ अर्थात् हरिवंश आचार्य दाजुलाई जन्मदिनको विशेष शुभकामना !

आज नोभेम्बर १३, आदरणीय वरिष्ठ कलाकार हरिवंश आचार्य दाजुको जन्मदिन।

मैले असाध्यै सम्मान गर्ने मेरा अग्रज, प्रेरणाका स्रोत र अभिभावकहरू आदरणीय वरिष्ठ कलाकारद्वय मदनकृष्ण श्रेष्ठ र हरिवंश आचार्य अर्थात् ‘मह’ जोडीप्रति मेरो सदैव अगाध प्रेम, श्रद्धा र सम्मान छ।

‘मह’ का ‘ह’ अर्थात् हरिवंश आचार्य दाजुको आज जन्मदिनका अवसरमा उहाँलाई हृदयदेखि नै अनगिन्ती शुभकामना व्यक्त गर्दछु।

दाजुको सुस्वास्थ्य, दीर्घायु, सुख, शान्ति, निरन्तर उन्नति, प्रगति र सिर्जनशील जीवनका लागि हार्दिक कामना गर्दछु।

मेरो कलाकारिता यात्रामा अर्को एउटा खुसी र गर्वको कुरा पनि जोडिएको छ। मैले अत्यन्त सम्मान गर्ने हरिवंश दाजुसँग एउटै चलचित्रमा अभिनय गर्ने सुवर्ण अवसर प्राप्त गरेको छु।

दीपक आचार्यद्वारा निर्देशित नेपाली चलचित्र ‘चिरञ्जीवी भवः’ मा हरिवंश दाजुसँग सहकलाकारका रूपमा काम गर्न पाउनु मेरो लागि अविस्मरणीय अनुभव, ठूलो सम्मान र विशेष सौभाग्य हो।

पुस्ताबीचको सम्बन्ध, मानवीय भावना र पारिवारिक जीवनका विषयलाई समेटिएको यो चलचित्र आगामी माघ १ गते अर्थात् जनवरी १५, २०२७ मा प्रदर्शन हुने तय भएको छ।

हरिवंश दाजुजस्तो अनुभवी, महान् र बहुआयामिक कलाकारसँग एउटै चलचित्रको हिस्सा बन्न पाउँदा मैले व्यक्तिगत रूपमा ठूलो आत्मीयता, प्रेरणा र गर्व अनुभव गरेको छु।

दाजुको सरलता, आत्मीयता, अभिनयप्रतिको समर्पण, कलाकारिताप्रतिको इमानदारी र सबैलाई सम्मान गर्ने स्वभाव सधैँ प्रेरणादायी छन्।

आज उहाँको जन्मदिनमा मेरो एउटै कामना छ।

आदरणीय हरिवंश दाजु, हजुरको जीवन सधैँ सुख, शान्ति, सुस्वास्थ्य, उत्साह र सफलताले भरिपूर्ण रहोस्। हजुरको सिर्जनशील यात्रा अझ लामो र उज्ज्वल बनोस्। हजुरको मुस्कान, कला, प्रतिभा र प्रेरणाले नेपाली समाजलाई अझ धेरै वर्षसम्म उज्यालो दिइरहोस्।

दाजु, हजुर पनि ‘चिरञ्जीवी भव’ !

दीपक आचार्य निर्देशित हामी सबैको चलचित्र ‘चिरञ्जीवी भवः’ पनि सफल होस्, नेपाली दर्शकको अपार माया पाओस् र नेपाली चलचित्र इतिहासमा एउटा सुन्दर सिर्जनाका रूपमा स्थापित होस्।

आदरणीय मदनकृष्ण श्रेष्ठ दाजु र हरिवंश आचार्य दाजु, हजुरहरू दुवैप्रति मेरो उच्च सम्मान र श्रद्धा सधैँ रहिरहनेछ।

‘मह’ जोडीको मित्रता चिरञ्जीवी रहोस्। हजुरहरूको कलाकारिता चिरञ्जीवी रहोस्। हजुरहरूले नेपाली समाजमा छोड्नुभएको प्रेरणा र आदर्श चिरञ्जीवी रहोस्।

जन्मदिनको अनगिन्ती शुभकामना, प्रिय हरिवंश दाजु !

हजुर पनि ‘चिरञ्जीवी भव’ ! हाम्रो चलचित्र ‘चिरञ्जीवी भवः’ पनि चिरञ्जीवी भव !