अमेरिकाको स्वतन्त्रता दिवस अर्थात् जुलाई ४ को बिहानैदेखि मध्य टेक्सासमा आएको अचानक बाढीले गर्दा कम्तीमा १०४ जनाको ज्यान गएको छ। हण्ट, टेक्सासमा रहेको ‘क्याम्प मिस्टिक’ले २७ जना क्याम्पर र सल्लाहकारको मृत्यु भएको पुष्टि गर्दै गहिरो शोक व्यक्त गरेको छ। दिउँसोसम्म १० जना क्याम्पर र एक जना सल्लाहकार अझै बेपत्ता रहेका छन्। अमेरिकी राष्ट्रिय मौसम सेवा (NWS) ले सोमबार मध्य टेक्सासका विभिन्न क्षेत्रमा एकपछि अर्को आकस्मिक बाढीको चेतावनी जारी गरेको थियो।

टेक्सास बाढी त्रासदी: एक भयानक विपत्तिको मार्मिक कथा – बालबालिका, परिवार र उद्धारकर्मीहरूका आँशु

अमेरिकाको टेक्सास राज्यको क्याम्प मिस्टिकमा आएको भीषण आकस्मिक बाढीले कम्तीमा १०४ जनाको ज्यान गएको पुष्टि भएको छ, जसमा धेरैजसो बालबालिका र उनीहरूका सल्लाहकारहरू थिए। जुलाई ४ को बिहानैदेखि सुरु भएको भारी वर्षा र ग्वाडालुपे नदीको सतह एक्कासि बढ्दा यो त्रासदी भएको हो।

एक बुबाको आँशु

टेक्सासका एक बुबा जोन लोरेन्सले आफ्ना आठ वर्षीय जुम्ल्याहा छोरीहरू ह्यान्ना र रेबेका लोरेन्स बाढीमा गुमाएको पुष्टि गरे। उनका अनुसार दुवै छोरी क्याम्प मिस्टिकमा थिए, जहाँ अचानक आएको बाढीले उनीहरूको ज्यान लियो। “ह्यान्ना र रेबेकाले हामी सबैलाई अपार खुशी दिएका थिए। अब त्यो खुशीलाई जीवित राख्ने र अरूमा बाँड्ने हाम्रो जिम्मेवारी हुनेछ,” उनले भावुक सन्देशमा भने।

मुटु तोड्ने अन्तिम फोनकल

२१ वर्षीया एला काहिलकी आमाले अन्तिमपटक छोरीसँग कुरा गरेको क्षण सम्झिएर आँखा रसाइन्। एला आफ्ना प्रेमीसँग घरमै थिइन्, जब बाढीले तिनीहरू रहेको सम्पूर्ण घर बगाएर लैगयो। “अब त्यो घरको जग मात्र बाँकी छ,” आमाले रुँदै भनिन्।

बचाइएका दुई भाइ

केली राबोन नामकी आमाले आफ्ना ७ र ९ वर्षीय दुई छोरालाई सुरक्षित निकालिएको बताइन्। उनले क्याम्पका कलेज विद्यार्थी सल्लाहकारहरूको साहसिकताले आफ्ना छोराहरूको ज्यान बचेको बताउँदै भनिन्, “बाढी आउँदै गर्दा सल्लाहकारहरूले केटाहरूलाई पलङको माथिल्लो भागमा लगेर त्यसपछि काठका बीमहरूमा राखेर बाँचाएका थिए।”

अझै हराइरहेका छन् क्याम्परहरू

क्यार काउन्टी शेरिफको कार्यालयका अनुसार हालसम्म ८४ जनाको शव फेला परिसकेको छ, जसमा ५६ जना वयस्क र २८ जना बालबालिका छन्। अझै १० जना क्याम्प मिस्टिकका बालक र एक जना सल्लाहकार बेपत्ता छन्। सरकारी निकायहरूले सयौँ उद्धारकर्मीहरू लगाएर खोजी जारी राखेका छन्।

क्याम्प मिस्टिक सल्लाहकारको अनुभव

क्याम्प मिस्टिककी सल्लाहकार होली केट हर्लेले क्याम्पको झसङ्ग बनाउने अनुभव सुनाइन्। “बिहान करिब १:३० बजे झ्यालबाट पानी आउन थाल्यो। बत्ति गयो, फ्यान बन्द भए, पानी आपूर्ति रोकियो। बिहानपख थाहा भयो, दुई वटा झुपडी जहाँ सात वर्षीया बालिकाहरू थिए, पूर्ण रूपमा बगाइसकेको रहेछ,” उनले भनिन्।

पहिलो प्रतिक्रिया र जोखिम

कानूनी क्षेत्र प्रतिबन्ध उल्लंघन गर्दै उडाइएको निजी ड्रोन एउटा उद्धार कार्यमा संलग्न हेलिकप्टरसँग ठोक्किएर आकस्मिक अवतरण गर्नुपरेको घटनाले खोजी तथा उद्धार कार्यमा गम्भीर बाधा पुगेको स्थानीय अधिकारीहरूले जनाएका छन्। “यो पूर्ण रूपमा रोक्न सकिने घटना थियो,” क्यारभिल सहरले सार्वजनिक सूचनामा लेखेको छ।

राजनीतिक आरोप–प्रत्यारोप

यस विनाशकारी बाढीलाई लिएर राष्ट्रपतिको आलोचना गरिएको भन्दै राष्ट्रपति कार्यालयले त्यसलाई “निराशाजनक झूट” को संज्ञा दिएको छ। प्रेस सचिव क्यारोलिन लेभिटले भनिन्, “राष्ट्रिय मौसम सेवाले समयमै चेतावनी दिएको थियो। सबै प्रक्रिया समन्वयमा भइरहेका छन्। दोषारोपणको होइन, राहत र पुनःस्थापनाको समय हो।”

उद्धारकर्ताहरूको पीडा

पूर्व एफबीआई एजेन्ट जेसन प्याकले उद्धारकर्मीहरूकै पनि पीडा सुनाउँदै भने, “उनीहरूले आफ्ना छिमेकीहरूको लास निकालेका छन्, निरन्तर पालीमा काम गरिरहेका छन्। उनीहरू उद्धारकर्ता मात्र होइन, पीडाका साक्षी पनि हुन्।”

सेवा त्यागेर सेवा गरेका स्वयंसेवकहरू

‘Mercy Chefs’ संस्थाका स्वयंसेवकहरू आफ्नो जुलाई ४ को बिदा त्यागेर ३६ घण्टा नपुग्दै पहिलो उद्धार टोलीलाई खाना खुवाउन खटिएका थिए। संस्थाका संस्थापक गेरी लेब्लाङले भने, “कसैले दुई ग्रास खाएर चुपचाप आँखा चिम्लिन्छन् – किनभने उनीहरूले जुन दृश्य देखेका छन्, त्यो कहिल्यै बिर्सन सकिँदैन।”

अन्तिम सन्देश

अझै हराइरहेका बालबालिकाहरूको खोजी जारी छ। टेक्सास राज्यको नेतृत्वले “चमत्कार सम्भव छ” भन्दै आशा नत्याग्न सबैलाई आह्वान गरेको छ। बाढीका पीडितहरूप्रति राष्ट्रले श्रद्धाञ्जली अर्पण गरिरहेको छ, तर यी कथाहरूले देखाउँछन् — प्राकृतिक विपत्तिले मात्र होइन, मानवताले पनि गहिरो छाप छोड्छ।

टेक्सासको विनाशकारी बाढी: किन यति भयावह बन्यो?

टेक्सासको मध्य क्षेत्रमा हालै आएको विनाशकारी बाढीले बालबालिकाको ग्रीष्मकालीन शिविर र अन्य अवकाशस्थलहरूमा ठूलो जनधनको क्षति पुर्‍यायो। बाढी यति छिटो आयो कि रातको निद्रामा रहेका बालबालिका र कर्मचारीहरूलाई बच्न नपाई बगायो।

शिविर अवस्थित केर काउन्टीमा शुक्रबार बिहानको ३ बजेदेखि ४:३० बजेसम्म ग्वाडालुपे नदी एक्कासी ३ मिटरबाट ९ मिटर उचाइमा पुग्यो। यो “१०० वर्षको विपद्” भनेर अमेरिकी अधिकारीहरूले भनेका छन्।

घटना विवरण:
ग्वाडालुपे नदीका किनारमा रहेको ‘क्याम्प मिस्टिक’ नामक ख्रीष्टियन ग्रीष्मकालीन शिविरमा पानी ढोका र झ्याल हुँदै भित्र पसेर ढुङ्गाले बनेका कोठामा सुतिरहेका बालबालिकाहरूलाई बगायो। कम्तीमा २७ बालिकाहरू र कर्मचारीहरूले ज्यान गुमाए भने ९० भन्दा बढी मानिस राज्यभरिमा मृत भेटिएका छन्।

किन यति भयावह भयो?

विशेषज्ञहरूका अनुसार, यो विपत्तिको मूल कारणहरू यसप्रकार छन्:

• अत्यधिक वायुमण्डलीय आर्द्रता: मेक्सिकोमा आएको उष्णकटिबन्धीय आँधी उत्तरतिर सर्दै गर्दा त्यहाँबाट आएको आर्द्रता टेक्सासमा फैलियो।

• भौगोलिक संरचना: केर काउन्टी आसपासका क्षेत्रमा पहाडी भू-भाग छ, जसले गर्दा आर्द्र हावा माथि चढ्दै ठूलो तुफानी बादल बन्न पुग्यो।

• स्थिर मौसमी प्रणाली: ती बादलहरू स्थिर रहे, जसले गर्दा एकै स्थानमा अत्यधिक पानी झर्‍यो—केही ठाउँमा ५ देखि १० इन्चसम्मको वर्षा केही घण्टामै भयो।

• असमान्य समय: धेरै मानिसहरू सुतेको बेला—बिहीबार राति—विपत्ति सुरु भयो। मध्यरातमा मात्र बाढीको चेतावनी आएको थियो।

केही समयको अन्तरमा जारी गरिएको “विशेष खतरनाक अवस्था” को चेतावनीपछि मात्र मानिसहरूलाई सतर्क गराइएको थियो। तर धेरैलाई रातको निद्रामै सूचना पुगेन।

क्याम्प मिस्टिकको अवस्था:
क्याम्पको हरियो छानो भएका कोठाहरू भत्किएर भग्नावशेषमा परिणत भए। भित्र छिरेको पानीले कम्तीमा आधा पर्खालसम्म पानी पुगेको छ। गद्दा, झोला, सिरक, लुगाफाटा सबै छरपस्ट अवस्थामा भेटिएको छ। केही बालिका नदी किनारभन्दा ५०० फिटभन्दा कम दूरीका क्याबिनमा सुतिरहेका थिए।

बाँचेका केही बालबालिकाहरूले भनेका छन्:
उनीहरूलाई सैनिक ट्रकमार्फत उद्धार गरिएको थियो। शिविरमा रुखहरू उखेलिएका थिए, कयाकहरू रुखमा अड्केका थिए, केही बालिकालाई पानीबाट तानिएको थियो।

जलवायु परिवर्तनको प्रभाव:
यस्ता चरम मौसमी घटनामा जलवायु परिवर्तनको भूमिका अस्वीकार गर्न सकिन्न। गल्फ अफ मेक्सिकोको सतहको तापक्रम सामान्यभन्दा धेरै हुँदा वाष्पीकरण बढ्छ र हावामा बढी ओसिलोपन आउँछ, जसले यस्तो ठूलो आँधी र बाढीलाई ऊर्जा दिन्छ।

“फ्ल्यास फ्लड एली”:
टेक्सासको यो पहाडी क्षेत्र—”फ्ल्यास फ्लड एली” भनेर चिनिने—पहिले पनि यस्तै आकस्मिक बाढीबाट पीडित हुँदै आएको छ। तर यो पटकको घटना विशेष गरी बालबालिका र अभिभावकहरूका लागि अपूरणीय क्षतिको रूपमा रह्यो।